احكام روزه قضا مسئله 1782 - اگر ديوانه ، عاقل شود واجب نيست روزه‌هاى وقتى را كه ديوانه بوده قضا نمايد . مسئله 1783 - اگر كافر ، مسلمان شود واجب نيست روزه‌هاى وقتى را كه كافر بوده قضا نمايد ، ولى اگر پيش از ظهر مسلمان شود و كارى كه روزه را باطل كند بجا نياورده ، احتياط مستحب آن است كه آن روز را امساك نمايد و اگر مسلمانى كافر شود و دوباره مسلمان گردد روزه‌هاى وقتى را كه كافر بوده بايد قضا نمايد . مسئله 1784 - روزه‌اى كه از انسان به واسطهء مستى فوت شده ، بايد قضا نمايد اگر چه چيزى را كه به واسطهء آن مست شده ، براى معالجه خورده باشد ، حتّى اگر نيّت روزه هم كرده و مست شده و در حال مستى روزه را تمام كرده باشد بنابر احتياط واجب بايد قضا نمايد . مسئله 1785 - اگر براى عذرى چند روز ، روزه نگيرد و بعد شكّ كند كه چه وقت عذر او بر طرف شده احتياط مستحب آن است كه مقدار بيشتر را كه احتمال مىدهد روزه نگرفته قضا نمايد ليكن مىتواند همان مقدار كمتر را قضا كند . حتّى اگر مقدار روزهايى را كه روزه نگرفته مىدانسته و بعد فراموش كرده ، بازهم مىتواند مقدار كمتر را كه احتمال مىدهد قضا نمايد . ولى اگر عمداً و از روى بىاعتنائى به اصل حكم شرعى به فراموشى سپرده شده بنابراحتياط واجب مقدار بيشتر را قضا كند . مسئله 1786 - اگر از چند ماه رمضان روزهء قضا داشته باشد ، قضاى هر كدام را كه اوّل بگيرد مانعى ندارد . ولى اگر وقت قضاى رمضان آخر تنگ باشد ، مثلًا پنج روز از رمضان آخر قضا داشته باشد و پنج روز هم به رمضان آينده مانده باشد بنابر احتياط واجب اوّل قضاى رمضان آخر را بگيرد . مسئله 1787 - اگر قضاى روزهء چند رمضان بر او واجب باشد بهتر است معيّن كند - ولو اجمالًا - كه قضاى كدام رمضان را بجا مىآورد ، ولى لازم نيست . مسئله 1788 - كسى كه قضاى روزهء رمضان را گرفته ، اگر وقت قضاى روزه او تنگ نباشد مىتواند پيش از ظهر روزه خود را باطل نمايد . ولى بعد از ظهر جايز نيست آن را باطل كند بلكه كفّاره هم دارد چنان كه گذشت .